Jaka jest główna przyczyna awarii łożyska?

Przyczyna numer jeden Łożysko Awaria jest związana ze smarowaniem

Jeśli chcesz bezpośredniej odpowiedzi: niewystarczające lub niewłaściwe smarowanie jest główną przyczyną awarii łożysk, odpowiedzialną za szacunkowo 36% do 54% wszystkich przedwczesnych awarii łożysk , w zależności od branży i zastosowania. Niektóre badania przeprowadzone przez głównych producentów łożysk — w tym SKF i NSK — podają tę liczbę jeszcze wyżej, jeśli uwzględni się przypadki zanieczyszczeń, które same w sobie mają swoje źródło w błędach w zarządzaniu smarowaniem.

Łożyska to elementy wykonane precyzyjnie. Elementy toczne, bieżnie i koszyki pracują pod ogromnym obciążeniem, często przy dużych prędkościach i temperaturach. Bez prawidłowego filmu smarnego oddzielającego powierzchnie metalowe dochodzi do bezpośredniego kontaktu, co prowadzi do szybkiego zużycia, wytwarzania ciepła, zmęczenia powierzchni i ostatecznie katastrofalnej awarii. Fizyka jest prosta: metal o metal z dużą prędkością generuje ciepło, ciepło powoduje degradację materiału, a zdegradowany materiał zawodzi.

To powiedziawszy, awaria łożyska rzadko jest spowodowana pojedynczym, izolowanym czynnikiem. Problemy ze smarowaniem często powodują lub przyspieszają inne tryby awarii. Zrozumienie pełnego spektrum przyczyn – i ich interakcji – jest niezbędne dla każdego, kto zarządza sprzętem obrotowym, czy to w zakładzie produkcyjnym, turbinie wiatrowej, samochodowym układzie napędowym czy linii przetwórstwa spożywczego.

Dlaczego awarie smarowania dominują w statystykach uszkodzeń łożysk

Awaria smarowania nie wynika po prostu z wyczerpania się smaru lub oleju. Obejmuje szeroki zakres warunków, które uniemożliwiają smarowi wykonanie swojej pracy. Każdy z tych warunków powoduje powstawanie odrębnych wzorów uszkodzeń na powierzchniach łożysk.

Niewystarczająca objętość smarowania

Kiedy łożysko nie otrzymuje wystarczającej ilości smaru, film elastohydrodynamiczny oddzielający elementy toczne od bieżni staje się zbyt cienki, aby zapobiec kontaktowi metalu z metalem. Powoduje to zużycie kleju, rozmazywanie i miejscowe skoki ciepła. W silnikach elektrycznych pracujących z prędkością 1500 obr./min lub wyższą powierzchnie metalowe mogą osiągnąć niszczącą temperaturę w ciągu kilku minut od wyczerpania się smaru.

Niewłaściwy typ lub lepkość środka smarnego

Stosowanie smaru o klasie lepkości niewłaściwej do prędkości aplikacji i temperatury jest jednym z najczęstszych błędów konserwacyjnych. Zbyt rzadki smar nie jest w stanie utrzymać odpowiedniego filmu pod obciążeniem; zbyt gruby generuje nadmierne ciepło w wyniku ubijania i oporu. Na przykład w przypadku łożysk wrzecionowych o dużej prędkości użycie standardowego smaru NLGI 2 zamiast oleju o niskiej lepkości lub smaru NLGI 1 radykalnie zwiększa temperaturę roboczą i skraca żywotność łożyska.

Nadmierne smarowanie

Wbrew intuicji, zbyt duża ilość środka smarnego jest również poważnym problemem. Łożyska nadmiernie nasmarowane doświadczają podwyższonej temperatury wewnętrznej w wyniku ubijania, które powoduje rozkład oleju bazowego smaru i zagęszczacza, co prowadzi do wycieków i stwardnienia. Nadmierne smarowanie jest przyczyną znacznej części uszkodzeń łożysk w silnikach elektrycznych , gdzie technicy często nakładają smar bez usuwania starego materiału, co z czasem pogłębia problem.

Degradacja smaru

Smary i oleje mają ograniczoną żywotność. Cykle cieplne, utlenianie, wnikanie wody i ścinanie mechaniczne pogarszają z czasem działanie środka smarnego. Smar, który doskonale sprawdził się przy uruchomieniu, mógł utracić większość swoich właściwości ochronnych po 4000 do 8000 godzinach pracy, w zależności od warunków pracy. Wiele okresów międzyobsługowych ustala się na podstawie czasu kalendarzowego, a nie rzeczywistego stanu, co prowadzi do tego, że łożyska pracują na zużytym smarze znacznie dłużej, niż ich efektywny okres użytkowania.

Pełny podział: główne przyczyny uszkodzeń łożysk w procentach

Różne źródła kategoryzują przyczyny uszkodzeń łożysk w nieco inny sposób, ale główne czynniki przyczyniające się do tego są spójne w badaniach branżowych. Poniższa tabela odzwierciedla dane zebrane na podstawie badań opublikowanych przez producentów łożysk i organizacje zajmujące się inżynierią niezawodności.

Liczby te różnią się w zależności od sektora. W hutach stali i górnictwie zanieczyszczenia odgrywają większą rolę ze względu na trudne warunki środowiskowe. W przemyśle farmaceutycznym i spożywczym wnikanie wody i agresywne procesy czyszczenia są bardziej widoczne. W turbinach wiatrowych coraz większe znaczenie ma przepływ prądu elektrycznego przez łożyska – awaria charakterystyczna dla napędów o zmiennej prędkości. Zrozumienie konkretnych czynników powodujących awarie Twojej aplikacji ma większe znaczenie niż ślepe podążanie za przeciętnymi w branży wskazówkami.

Zanieczyszczenie: druga najbardziej niszczycielska siła działająca na łożyska

Zanieczyszczenie to obecność wszelkich ciał obcych — cząstek stałych, wody, chemikaliów procesowych — wewnątrz łożyska. Nawet cząsteczki niewidoczne gołym okiem mogą spowodować znaczne szkody. Cząsteczka stali o wielkości zaledwie 10 mikronów (mniejsza od ludzkiego włosa wynosząca ~70 mikronów) jest wystarczająco duża, aby wytworzyć naprężenie na powierzchni bieżni po przejechaniu przez kulkę łożyskową lub rolkę.

Zanieczyszczenie cząstkami stałymi

Brud, resztki metalu i cząstki powstałe podczas obróbki przedostające się do obudowy łożyska powodują zużycie ścierne i wżery na powierzchni. W układach hydraulicznych utrzymanie czystości oleju zgodnej z normą ISO 4406 kod 16/14/11 lub lepszą może kilkakrotnie wydłużyć żywotność łożysk i podzespołów w porównaniu z pracą według kodu 20/18/15. Różnica pomiędzy czystym i zanieczyszczonym układem smarowania często polega na różnicy pomiędzy żywotnością łożyska wynoszącą 20 000 godzin a żywotnością wynoszącą 5000 godzin.

Zanieczyszczenie wody

Woda jest szczególnie destrukcyjna. Jak wynika z badań opublikowanych w literaturze trybologicznej, zaledwie 0,1% zawartości wody w smarze łożyskowym może zmniejszyć trwałość zmęczeniową łożyska nawet o 48%. Woda powoduje kruchość wodorową stali łożyskowej, sprzyja korozji bieżni i elementów tocznych oraz pogarsza zdolność smarowania do tworzenia filmu. Kondensacja podczas cykli termicznych — sprzęt, który nagrzewa się podczas pracy i ochładza się w ciągu nocy — jest częstą drogą przedostawania się wilgoci do uszczelnionych łożysk.

Zanieczyszczenie chemiczne

W zakładach przetwórstwa spożywczego i chemicznego agresywne środki czyszczące i płyny technologiczne mogą ominąć uszczelki i bezpośrednio zaatakować stal łożyskową. Nawet łagodne kwasy lub związki zasadowe zmieniają chemię powierzchni bieżni, tworząc mikrowżery prowadzące do odprysków. Wybór łożysk z odpowiednią konstrukcją uszczelek i chemicznie kompatybilnymi smarami ma kluczowe znaczenie w tych środowiskach.

Niewłaściwy montaż: przyczyna awarii łożyska, której można całkowicie zapobiec

Błędy montażowe są przyczyną znacznej części przedwczesnych uszkodzeń łożysk — szacunki szacują, że stanowią one od 16% do 21% wszystkich przypadków. Szczególnie frustrujące jest to, że uszkodzenie montażowe następuje, zanim łożysko wykona jeden obrót podczas pracy. Prawidłowo zamontowane łożysko z właściwym smarem, pracujące w dobrze wyosiowanym układzie, osiągnie lub przekroczy swoją trwałość znamionową L10. Łożysko wsadzone na wał za pomocą młotka nie będzie.

Siła przyłożona przez niewłaściwy pierścień

Jednym z najczęstszych błędów montażowych jest zastosowanie siły pasowania na wcisk przez niewłaściwy pierścień łożyska. Podczas wciskania łożyska kulkowego zwykłego na wał należy przykładać siłę tylko do pierścienia wewnętrznego – pierścień jest pasowany na wcisk. Siła napędowa przechodząca przez kulki i pierścień zewnętrzny powoduje zjawisko Brinella: trwałe wgniecenia na bieżniach w każdym położeniu kulki. Łożysko może wydawać się nieuszkodzone z zewnątrz, ale jego powierzchnie bieżni są już oznaczone, co powoduje hałas i przedwczesną awarię już od pierwszego obrotu.

Nieprawidłowe pasowanie wału i obudowy

Łożyska są przeznaczone do montażu z określonym pasowaniem ciasnym na wałach i w oprawach. Wał o zbyt małym rozmiarze powoduje pełzanie lub obracanie się wewnętrznego pierścienia łożyska — pierścień obraca się względem wału, wytwarzając intensywne ciepło tarcia, co ostatecznie prowadzi do spawania lub zatarcia. Zbyt ciasny otwór w oprawie może odkształcić pierścień zewnętrzny, zmniejszając luz wewnętrzny i powodując nagrzewanie się łożyska i wstępne napięcie nawet w temperaturze pokojowej.

Niewspółosiowość podczas montażu

Niewspółosiowość kątowa pomiędzy osią wału a otworem łożyska — nawet o kilka dziesiątych stopnia powyżej zaprojektowanej tolerancji niewspółosiowości łożyska — powoduje nierówny rozkład obciążenia na elementach tocznych. Łożyska walcowe i stożkowe są szczególnie wrażliwe na niewspółosiowość. Praca łożyska walcowego z niewspółosiowością wynoszącą zaledwie 0,05° poza tolerancję może skrócić jego obliczoną trwałość eksploatacyjną o 50% lub więcej.

Zmęczenie toczne: naturalny koniec trwałości łożyska

Zmęczenie styku tocznego to jedyny rodzaj awarii łożyska, który nie jest spowodowany błędem konserwacyjnym lub konstrukcyjnym — jest to oczekiwany mechanizm końca eksploatacji łożyska, które zostało prawidłowo zamontowane, odpowiednio nasmarowane i eksploatowane w zakresie parametrów obciążenia znamionowego i prędkości. Standardową miarę trwałości łożyska – trwałość L10 – definiuje się jako liczbę obrotów (lub godzin pracy przy danej prędkości), które wykona 90% grupy identycznych łożysk, zanim wystąpi odpryski zmęczeniowe.

Uszkodzenia zmęczeniowe rozpoczynają się w postaci pęknięć podpowierzchniowych inicjowanych przez cykliczne naprężenia ścinające poniżej strefy styku. W ciągu milionów cykli naprężeń pęknięcia rozprzestrzeniają się w kierunku powierzchni i ostatecznie powodują odrywanie się materiału — proces zwany odpryskiwaniem. Odpryskiwane bieżnie mają charakterystyczny szorstki, płatkowy wygląd z wyraźnie określonymi krawędziami. Prawidłowo konserwowane łożysko, które osiąga zmęczenie spowodowane odpryskami, jest w rzeczywistości sukcesem konserwacyjnym — oznacza to, że łożysko osiągnęło swój projektowany okres trwałości, a nie uległo wcześniejszemu uszkodzeniu z przyczyn, których można było uniknąć.

W praktyce odsetek łożysk, które osiągają rzeczywistą trwałość zmęczeniową, jest stosunkowo niewielki. Większość z nich jest wymieniana ze względu na hałas, wibracje, wzrost temperatury lub planowane okresy konserwacji przed wystąpieniem odprysków. Jeśli uszkodzenie zmęczeniowe wystąpi przedwcześnie — przed obliczoną trwałością L10 — często jest to oznaką przeciążenia, wad materiałowych lub skumulowanego efektu marginalnych warunków smarowania w czasie.

Erozja elektryczna w łożyskach: rosnący problem w nowoczesnym sprzęcie

Erozja elektryczna — zwana także uszkodzeniami elektroerozyjnymi lub obróbką elektroerozyjną (EDM) — znacznie wzrosła jako przyczyna awarii wraz z powszechnym zastosowaniem napędów o zmiennej częstotliwości (VFD) w silnikach elektrycznych. Przetwornice częstotliwości wprowadzają impulsy napięcia o wysokiej częstotliwości, które mogą indukować prądy na wale. Gdy prądy te przepływają przez łożysko, tworzą mikroskopijne kratery łukowe na bieżni i powierzchniach elementów tocznych.

Wzór uszkodzeń jest charakterystyczny: bieżnie mają wygląd matowy lub karbowany, a wokół pierścienia biegną regularne pofałdowania. Ten wzór żłobków jest niezawodnym wskaźnikiem diagnostycznym erozji elektrycznej. W silnikach napędzanych przez VFD bez odpowiedniego uziemienia wału lub izolowanych łożysk erozja elektryczna może zniszczyć łożysko w ciągu zaledwie 3 do 6 miesięcy , nawet jeśli smarowanie i montaż są doskonałe.

Rozwiązania obejmują pierścienie uziemiające wał, izolowane obudowy łożysk lub pierścienie wewnętrzne lub ceramiczne łożyska hybrydowe z elementami tocznymi z azotku krzemu, które nie przewodzą prądu elektrycznego. Wybór odpowiedniego środka zaradczego zależy od wielkości silnika, konfiguracji VFD i układu uziemienia systemu.

Jak rozpoznać przyczynę awarii łożyska po fakcie

Uszkodzone łożyska niosą ze sobą ślady diagnostyczne, jeśli zostaną dokładnie sprawdzone przed wyrzuceniem. Analiza uszkodzeń łożysk — czasami nazywana fraktografią podczas badania powierzchni pęknięć metali — to ustrukturyzowany proces dopasowywania zaobserwowanych wzorców uszkodzeń do znanych trybów uszkodzeń. Większość producentów łożysk oferuje w tym celu przewodniki po analizie awarii i usługi laboratoryjne.

• Wypolerowane, gładkie zużycie elementów tocznych i bieżni z zabrudzeniem: brak smaru lub niewłaściwa lepkość
• Równomiernie rozmieszczone wgłębienia w odstępach między kulkami lub rolkami: Brinelling na skutek nieprawidłowej instalacji lub obciążenia udarowego
• Szorstka, wżerowana powierzchnia z osadzonymi cząstkami: zanieczyszczenia ścierne
• Czerwono-brązowe przebarwienia i wżery korozyjne: przedostanie się wody lub zanieczyszczenie korozyjne
• Rowki obwodowe na bieżni: erozja elektryczna spowodowana prądami wałowymi
• Odpryski o szorstkiej, łuszczącej się powierzchni i wyraźnych krawędziach: zmęczenie styku tocznego (może być normalne pod koniec okresu eksploatacji lub wywołane przeciążeniem)
• Jednostronny układ obciążenia na bieżniach: niewspółosiowość lub obciążenie osiowe w łożysku promieniowym

Przechowywanie uszkodzonych łożysk w szczelnie zamkniętych plastikowych torebkach natychmiast po wyjęciu – przed czyszczeniem – pozwala zachować stan smaru i pozostałości zanieczyszczeń, które można utracić w przypadku wytarcia lub umycia łożyska. Wykonanie zdjęć położenia zamontowanego łożyska, oznaczeń wału i stanu otworu w oprawie przed demontażem stanowi cenny kontekst do analizy.

Praktyczne kroki zapobiegające przedwczesnym uszkodzeniom łożysk

Biorąc pod uwagę, że większości uszkodzeń łożysk można zapobiec, ustrukturyzowane podejście do zapobiegania skupia się na najpowszechniejszych rodzajach awarii w kolejności ich statystycznego prawdopodobieństwa.

Ustanowienie programu zarządzania smarowaniem

Wybierz smary w oparciu o typ łożyska, współczynnik prędkości (n × dm), zakres temperatur roboczych i narażenie na środowisko – a nie na podstawie tego, co już jest w magazynie. Udokumentuj właściwy rodzaj, ilość i częstotliwość dosmarowywania smaru dla każdego punktu smarowania w instalacji. Używaj skalibrowanych smarownic zamiast dozować na dotyk; standardowy pistolet na naboje ze smarem dostarcza około 1,3 grama na skok, co stanowi użyteczną podstawę do obliczania objętości. Jeśli to możliwe, należy wdrożyć okresy między kolejnymi smarowaniami oparte na stanie, korzystając z monitorowania ultradźwiękowego lub pobierania próbek smaru w celu wykrycia degradacji przed wystąpieniem awarii.

Popraw praktyki instalacyjne

Wyeliminuj młotkowy montaż łożysk na wałach. Należy używać odpowiednich narzędzi montażowych: nagrzewnic indukcyjnych do pierścieni wewnętrznych pasowanych na wcisk (zwykle wystarcza podgrzanie do temperatury 80–100°C i nie ma to wpływu na metalurgię stali łożyskowej), pras hydraulicznych z adapterami, które przykładają siłę tylko do montowanego pierścienia oraz mechanicznych narzędzi do montażu łożysk średniej wielkości. Przed montażem sprawdź wymiary wału i obudowy za pomocą skalibrowanego mikrometru — 10-minutowy pomiar pozwala uniknąć miesięcy przedwczesnego badania usterek.

Kontroluj skażenie u źródła

Łożyska zamienne przechowuj w oryginalnym opakowaniu, w czystym, suchym miejscu, z dala od ekstremalnych temperatur. Nigdy nie otwieraj pakietów łożysk aż do momentu montażu. Podczas dozowania należy przechowywać pojemniki ze smarem szczelnie zamknięte i filtrowane. Rutynowo sprawdzaj i wymieniaj uszczelki obudowy — zużyta uszczelka wargowa, której wymiana kosztuje 2 USD, może spowodować zanieczyszczenie, które w ciągu kilku miesięcy zniszczy łożysko o wartości 500 USD. W środowiskach o dużym narażeniu na cząstki stałe należy rozważyć wymianę uszczelek jednowargowych na dwuwargowe lub przejście na zespoły łożyskowe z uszczelnieniami labiryntowymi w celu zapewnienia lepszego wykluczenia.

Wdrażaj monitorowanie stanu

Analiza wibracji, monitorowanie temperatury, analiza oleju i monitorowanie emisji ultradźwiękowej zapewniają różne okna oceny stanu łożyska. Dobrze wdrożony program wibracji wykorzystujący analizę obwiedni lub techniki rezonansu wysokiej częstotliwości może wykryć defekty łożysk na 4 do 8 tygodni, zanim awaria stanie się krytyczna, umożliwiając zaplanowaną wymianę w trakcie zaplanowanej konserwacji, a nie awaryjnego wyłączenia. Wzrost temperatury powyżej normalnego poziomu roboczego jest sygnałem ostrzegawczym na późnym etapie — zanim łożysko osiągnie temperaturę od 10°C do 15°C powyżej historycznej wartości bazowej, może już wystąpić znaczne uszkodzenie.

Sprawdź wyrównanie po instalacji

Po każdej wymianie łożyska w sprzęcie sprzęganym należy sprawdzić osiowanie wałów za pomocą laserowego narzędzia do osiowania. Metody czujników zegarowych są dopuszczalne w przypadku mniejszych maszyn. Docelowe tolerancje ustawienia, które są węższe niż znamionowa wartość niewspółosiowości sprzęgu — sprzęgło kompensuje resztkowe niewspółosiowość w wyniku wzrostu temperatury roboczej, a nie rutynową niewspółosiowość wynikającą z nieprecyzyjnego montażu. Zestaw pompy i silnika ustawiony z dokładnością do 0,05 mm i kątowością 0,05 mm/100 mm będzie trwalszy niż zestaw ustawiony z dokładnością do 0,2 mm.

Błędy w wyborze łożyska, które skracają żywotność łożyska jeszcze przed jego zamontowaniem

Czasami awaria łożyska nie jest problemem związanym z konserwacją – jest to problem związany z projektem lub wyborem. Określenie niewłaściwego typu łożyska w zależności od warunków obciążenia lub niedowymiarowanie łożyska w stosunku do zastosowanych obciążeń powoduje awarie, których nie pokona żadna dobra praktyka konserwacyjna.

• Łożyska kulkowe zwykłe są zoptymalizowane pod kątem obciążeń promieniowych z umiarkowanymi komponentami osiowymi. Stosowanie ich w zastosowaniach, w których występują duże obciążenia wzdłużne osiowe, prowadzi do przeciążenia kulek i szybkiego zmęczenia.
• Łożyska walcowe skutecznie przenoszą duże obciążenia promieniowe, ale nie mogą przenosić znacznych obciążeń osiowych bez pierścienia kołnierzowego zaprojektowanego do tego celu.
• Łożyska kulkowe skośne są przeznaczone do łącznych obciążeń promieniowych i osiowych i aby zapewnić prawidłowe działanie, muszą być montowane w dopasowanych parach lub zestawach — pojedyncze łożysko skośne na wale, które przenosi obciążenie osiowe w obu kierunkach, ulegnie awarii.
• Łożyska stożkowe do prawidłowego funkcjonowania wymagają prawidłowego napięcia wstępnego osiowego – za małe i rolki ślizgają się; za dużo, łożysko nagrzewa się i wcześnie ulega zużyciu.

Proces doboru łożyska powinien obejmować obliczenie równoważnego obciążenia dynamicznego, weryfikację współczynnika prędkości w stosunku do prędkości znamionowej łożyska oraz potwierdzenie, że trwałość L10 odpowiada wymaganemu dla aplikacji okresowi międzyobsługowemu z odpowiednim marginesem bezpieczeństwa — zwykle jest to współczynnik od 3 do 5 w przypadku sprzętu krytycznego.

Rzeczywisty koszt awarii łożysk w operacjach przemysłowych

Koszt wymiany łożyska prawie nigdy nie jest prawdziwym kosztem awarii łożyska. W zakładzie przetwórstwa ciągłego — papierni, zakładach chemicznych, linii do produkcji żywności — nieplanowana awaria łożyska powodująca nawet godzinny przestój może z łatwością kosztować utratę produkcji od 10 000 do 100 000 USD lub więcej, w zależności od wartości przepustowości sprzętu. Wtórne uszkodzenia sąsiadujących elementów — uszczelek, wałów, obudów, sprzęgieł — często zwiększają koszty, które przyćmiewają samo łożysko.

Badania przeprowadzane przez instytucje zajmujące się inżynierią utrzymania ruchu konsekwentnie pokazują, że konserwacja reaktywna kosztuje od 3 do 9 razy więcej w przeliczeniu na naprawę niż konserwacja planowana oparta na stanie. Łożysko o wartości 200 dolarów, które niespodziewanie ulegnie awarii i spowoduje zatrzymanie linii produkcyjnej na 4 godziny, wiąże się z całkowitym kosztem zdarzenia, którego nie jest w stanie zrekompensować żadna optymalizacja ceny łożyska. Ten argument ekonomiczny stanowi podstawę ruchów konserwacji skoncentrowanej na niezawodności (RCM) i konserwacji predykcyjnej (PdM) — celem nie jest zakup tańszych łożysk, ale zapewnienie, że każde łożysko osiągnie swój projektowany okres trwałości.

W przypadku menedżerów zajmujących się konserwacją, którzy opracowują uzasadnienie biznesowe dla ulepszonych programów smarowania, kontroli zanieczyszczeń lub sprzętu do monitorowania wibracji, obliczenie zwrotu z inwestycji jest zazwyczaj proste: uniknięcie krytycznej awarii często opłaca się wielokrotnie za sprzęt monitorujący i koszty wdrożenia programu.

Podsumowanie: Usuwanie usterek łożysk rozpoczyna się od smarowania, a potem wszystko inne

Największa przyczyna awarii łożysk – problemy ze smarowaniem – jest również najłatwiejsza do kontrolowania. Prawidłowy dobór środka smarnego, jego ilość, odpowiednie okresy dosmarowywania i zapobieganie zanieczyszczeniom eliminują największą kategorię uszkodzeń łożysk, którym można zapobiec. Po smarowaniu należy zwrócić uwagę na praktyki instalacyjne, wykluczenie zanieczyszczeń, weryfikację osiowania i monitorowanie stanu, aby wyeliminować pozostałe główne tryby awarii w malejącej kolejności wpływu statystycznego.

Łożyska to nie materiały eksploatacyjne, które po prostu się zużywają — to precyzyjne elementy, które przy odpowiednich warunkach pracy niezawodnie osiągną swoją znamionową żywotność. Kiedy awarie zachodzą wcześnie i powtarzają się, przyczynę prawie zawsze można powiązać z konkretną, możliwą do zidentyfikowania i naprawioną luką w konserwacji lub projekcie. Proces analizy awarii — systematyczne badanie każdego uszkodzonego łożyska przed jego wyrzuceniem — jest najrzadziej wykorzystywanym narzędziem w zestawie narzędzi konserwacji przemysłowej i tym, które z biegiem czasu najskuteczniej zamyka pętlę pomiędzy wystąpieniem awarii a eliminacją pierwotnej przyczyny.